Terug van vakantie

Inmiddels zijn we al weer een week thuis (op een aantal uren na ofcourse) en al weer aardig gewend aan het stokbrood loze leven hier. Het was voor Hindri en de kinderen de eerste keer dat ze in Frankrijk waren. We zijn vrijdag de 13e vertrokken om 18.45 uur. We konden de 14e om 15.00 uur inchecken in het huisje, dus leek het ons verstandig om op tijd te vertrekken en ook vooral om de te verwachten drukte rond Parijs, leek het ons goed om ruim op tijd te vertrekken. Na een voorspoedige reis waren we rond tien uur ‘s morgens op de plaats van bestemming. Helaas konden we natuurlijk nog lang niet in het huisje, maar waren wel aardig aan een dutje toe inmiddels. We zijn toen in de omgeving van het huisje wat gaan picknicken en deden de plaatselijke supermarkt een bezoekje. Efteetje was de enige die frans kon spreken, dus verliep alle communicatie rond haar. De baas van het huisje moest gebeld worden en zowaar: ze begrepen elkaar. Hij kwam er aan met de sleutel.

We hadden gehoord dat de Fransen niet zo vriendelijk zijn, maar dat is ons alleszins meegevallen. We hebben niets dan vriendelijke mensen getroffen, al zal het vast hebben meegeholpen dat we met vier van die lieve snoetjes aan kwamen zetten. We hebben de omgeving verkend, we hebben een kasteel bekeken, kerken bekeken, zijn vaak te zwemmen gegaan. Nog niemand van de kinderen die een zwemdiploma heeft, maar ze konden zich uitstekkend redden. Lucas hing uiteraard aan één van onze nekken, of was te vinden in het pierebadje. Het liefst had hij dat Thom of Marije of Hannah met hem in het pierebadje ging spelen en meestal slaagde hij er ook wel in om één van hen zo ver te krijgen dat ze met hem meegingen.

Uit eten gaan in Frankrijk was erg bijzonder.We hebben het twee keer gedaan, voor de rest vonden we toch wel dat er niets boven de kookkunsten van Efteetje kon.